EMG Warszawa

Data publikacji: 16.04.2019 ,Data aktualizacji: 20.02.2026
Czas czytania: 4 minuty

EMG to badanie służące do diagnozowania chorób nerwowo-mięśniowych poprzez ocenę czynności elektrycznej mięśni. Sprawdza stan obwodowego układu nerwowego i mięśniowego, analizując rozkład jonów sodu i potasu. Badanie wykonuje się przy pomocy elektrod wprowadzanych do mięśni. Elektromiografia pomaga zdiagnozować zespół cieśni nadgarstka, rwę kulszową, miastenię czy dystrofię mięśniową. Składa się z kilku testów, w tym próby tężyczkowej i badania przewodnictwa nerwowego. Przeciwwskazania obejmują przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych i obecność protez. Dowiedz się, kiedy wykonać EMG i jak się do niego przygotować.

Najważniejsze informacje:

  • EMG diagnozuje choroby nerwowo-mięśniowe przez ocenę czynności elektrycznej mięśni i sprawdzenie rozkładu jonów sodu i potasu.
  • Badanie składa się z 4 testów: przewodnictwa nerwów obwodowych, EMG globalnego, transmisji nerwowo-mięśniowej i próby ischemicznej.
  • Pracownicy biurowi coraz częściej wykonują EMG z powodu zespołu cieśni nadgarstka i problemów kręgosłupa.
  • Przed próbą tężyczkową należy na 5-7 dni odstawić preparaty z magnezem, wapniem i witaminą D.

Spis treści:


Jakie badania wchodzą w skład EMG?

EMG to zespół badań, dzięki którym można ocenić rodzaj, lokalizację i stopień uszkodzenia nerwów obwodowych oraz mięśni. Do badania służy urządzenie zwane elektromigrafem. Jest on wyposażony w elektrody mięśniowe, które rejestrują zmieniające się podczas badania bioprądy. Pacjent ułożony jest w pozycji leżącej z wkłutą w mięsień elektrodą. Na polecenie prowadzącego badanie napina on poszczególne mięśnie lub całe ich grupy.

EMG w Warszawie przeprowadzane składa się z:

  • badania przewodnictwa w nerwach obwodowych,
  • badania mięśni (EMG globalne - bada pobudliwość wszystkich grup mięśniowych kończyny, przypięte do skóry elektrody powodują rytmiczne skurcze mięśni),
  • badania transmisji nerwowo-mięśniowej (tzw. próba miasteniczna, stosowane elektrody mają charakter powierzchniowy, stymulowane są nerwy),
  • badanie nadpobudliwości nerwowo-mięśniowej (tzw. próba ischemiczna - badany ma na ramieniu opaskę uciskową, przez co następuje miejscowe niedokrwienie, igła z elektrodą wkłuwana jest w mięsień).

Kiedy wykonać elektromiografię?

EMG jest badaniem, które pozwala zdiagnozować wiele stanów chorobowych. Zalicza się do nich m.in.:

  • choroby złącza nerwowo-mięśniowego (np. zespół miasteniczny, miastenia),
  • uszkodzenie wielonerwowe o zróżnicowanej etiologii (MADSAM, polineuropatia cukrzycowa, toksyczna zapalna, CIDP, MMN-CB, zespół Guillain-Barre),
  • uszkodzenie splotów nerwów (splotu barkowego, splotu lędźwiowo - krzyżowego),
  • ocena stopnia napięcia mięśniowego,
  • uszkodzenie poszczególnych mięśni na skutek urazu lub kontuzji,
  • zespół nadpobudliwości nerwowo-mięśniowej (wykonywana jest próba tężyczkowa),
  • dystrofię mięśniową,
  • stan zapalny mięśnia,
  • rwę barkową,
  • rwę kulszową,
  • stwardnienie zanikowe boczne,
  • zespół wiotkiego dziecka,
  • miastenię gravis (męczliwość mięśni, osłabienie, opadanie powiek),
  • uszkodzeń wielomięśniowych o podłożu genetycznym lub spowodowanych lekami czy niedoczynnością tarczycy.
KUP ONLINE

Próba tężyczkowa

Jednym z najistotniejszych badań EMG jest próba tężyczkowa (ischemiczna). Trwa ona ok. 15 minut, podczas których między kciuk a palec wskazujący leżącego pacjenta wszczepiona zostaje elektroda igłowa, a na nadgarstku założona zostaje opaska uziemiająca.

Podczas badania próby tężyczkowej pacjent na polecenie lekarza wykonuje głębokie wdechy (hiperwentylacja). Wyniki badania dostępne są bezpośrednio po jego przeprowadzeniu i pozwalają potwierdzić lub wykluczyć występowanie tężyczki, które objawiać się może drętwieniem i mrowieniem kończyn, uczuciem osłabienia, skurczami i drżeniem mięśni, drażliwością.

Przed przystąpieniem do próby tężyczkowej Pacjent na około 5-7 dni wcześniej powinien zrezygnować z przyjmowania elektrolitów, przede wszystkim preparatów zawierających magnez, wapń i witaminę D.

Badanie EMG coraz częściej wykonuje się u pracowników biurowych. Przyczyną jest występujący zespół cieśni nadgarstka oraz bóle kręgosłupa, spowodowane statyczną pracą w pozycji siedzącej. Niezmienna pozycja i prawa dłoń spoczywająca na komputerowej myszce prowadzi do zwyrodnień nadgarstka.

Zespół cieśni nadgarstka

Symptomy cieśni nadgarstka mogą być dyskomfortowe choć niekoniecznie bolesne w swej wstępnej fazie. Pacjent powinien wykonać badanie EMG w Warszawie jeśli dostrzega u sobie następujące objawy:

  • ból promieniujący w stronę łokcia i barku,
  • silne nocne bóle nadgarstka, wzmacniające się po uniesieniu ręki powyżej ciała i zmniejszające się po jej opuszczeniu,
  • sztywniejące palce,
  • czasowe drętwienie, pieczenie kciuka, palca wskazującego i środkowego i połowy palca serdecznego,
  • sztywnieniem palców,
  • niemożnością utrzymania czegoś w dłoni, ograniczeniem jej ruchów i umiejętności zaciskania, wypadaniem przedmiotów.

Przeciwwskazania do elektromiografii

Wśród najważniejszych przeciwwskazań do przeprowadzenia EMG wymienić można:

  • przyjmowanie leków obniżających krzepliwość krwi,
  • stałe zaopatrzenie ortopedyczne (np. gips), które uniemożliwia dotarcie elektrody do badanej kończyny,
  • ciało obce w badanej kończynie,
  • proteza badanej kończyny.

Przed rozpoczęciem badania Pacjent powinien poinformować lekarza o stosowanej terapii farmakologicznej, gdyż obecność niektórych leków w organizmie może mieć wpływ na wynik badania (np. aspiryna). Należy unikać kremów i preparatów kosmetycznych o tłustej konsystencji nakładanych na ciało, gdyż śliska powierzchnia może utrudnić przyczepianie się elektrod.


Cena EMG w Warszawie

Cena badania EMG w Centrum Medycznym Damiana w Warszawie zaczyna się od 190 zł* w zależności od rodzaju badania. Badanie można wykonać w placówkach przy ul. Foksal 3/5 oraz przy ul. Przy Bażantarni 8B.

KUP ONLINE

* Przedstawiona cena ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego.

Prezentowane informacje o charakterze medycznym powinny być traktowane jako ogólne wytyczne. Nie zastępują one indywidualnej oceny lekarza w kwestii postępowania medycznego wobec każdego pacjenta. Lekarz, po dokładnym zbadaniu stanu pacjenta, ustala zakres i częstotliwość badań diagnostycznych oraz/lub procedur terapeutycznych, uwzględniając konkretne wskazania medyczne. Wszelkie decyzje medyczne są podejmowane w pełnym porozumieniu z pacjentem.